Mistrzowie duchowi

Budda – Oświecony Nauczyciel

Budda-Oswiecony-Nauczyciel

Budda – Oświecony Nauczyciel

Budda – Oświecony i Przebudzony Nauczyciel.

Nauczyciel, który przybył aby wskazać ludziom drogę do Boga poprzez przebudzenie i oświecenie. Przesłanie to jest ciągle aktualne, szczególnie w dobie trzeciego tysiąclecia. Obudźmy się więc wszyscy, otwórzmy oczy, umysły, serca i nasze dusze na otaczający nas Wszechświat i płynące stamtąd przesłania i wiedzę. Osiągnijmy Oświecenie w obecnym życiu pod kierunkiem Wniebowstąpionych Mistrzów!

Przekaz od Gautama Buddy

Przekaz od Gautama Buddy otrzymany przez Mariusza Brzoskowskiego w dniu 02.06.2005 r.

Budda-Oswiecony-i-Przebudzony-Nauczyciel

“Jam Jest Drogą,
Jam Jest Pokutą,
Jam Jest Wybaczeniem,
Jam Jest Zmartwychwstaniem,
Jam Jest Dzieckiem Boga,
Jam Jest Cząstką Boga,
Jam Jest Bogiem,

Ten tekst napisz o mnie, o mojej drodze i wskazówkach dla ludzi. O tym, że trzeba podążać, poszukiwać, pracować nad sobą, współistnieć w tym świecie. Realizacja nie następuje w odosobnieniu a w współistnieniu. Rozwój potrzebuje motywacji, modlitwy, szkoły życia, tej praktycznej szkoły, która zazna głód i sytość, nędze i bogactwo, poniżenie i wywyższenie, miłość i zło, dobro i nienawiść, cierpienie i szczęście.

Te aspekty trzeba przeżyć aby wznieść się do krainy Miłości, krainy Światła. Wrócić tam, skąd przybyliście ale wzmocnieni, wywyższeni i bardziej doświadczeni. Tak wielkiego wzrostu, w tak krótkim czasie może dokonać tylko człowiek! To właśnie człowiekowi została dana ta ogromna szansa wzrostu, zbliżenia się do Boga i stania się Bogo-Człowiekiem. To wielki Dar od Ojca Naszego.

Uszanujmy ten dar i udowodnijmy, że jesteśmy go godni. Godni i szczęśliwi. Bo tylko człowiek szczęśliwy, zadowolony z tego co ma, z tego co go spotyka, jest godny stania się Bogo-Człowiekiem. Ja przeszedłem swoją drogę, zdobyłem doświadczenia, które przekazałem. Przekazałem je nie po to, abyście popełniali te same błędy co ja, robili dokładnie to ca ja, tylko po to aby wskazać wam drogę. Drogę do Ojca. A nie ma innej drogi, aniżeli poprzez miłość bezwarunkową, przez serce Jezusa.

Tej drogi szukajcie, nią podążajcie, oddzielajcie wszelkie plewy po drodze a bardzo szybko się wzniesiecie i dostąpicie wyższych zaszczytów aniżeli ja, Budda, wasz ziemski Guru. Nie jestem Bogiem, jestem dzieckiem Stwórcy, którego miłuję, kocham i jestem gotowy oddać swoje życie za niego!

Z miłością,
Budda”

Gautama Budda – Życiorys

Początki życia

Budda – Oświecony Nauczyciel urodził się w północnej Indii prawdopodobnie w 563 r. p.n.e. w dniu majowej pełni. Był synem władców królestwa Szakja, którzy nazwali go Siddharta Gautama. Od razu po urodzeniu siedmiu braminów przepowiedziało królowi, że jeżeli młody książę zostanie w domu, to stanie przyszłym królem, który połączy Indie. Jeżeli odejdzie, to stanie Buddą i zdejmie zasłonę nieuctwa i ciemności z oczy świata. ósmy bramin oznajmił, że Gautama stanie się Buddą, kiedy zobaczy cztery znaki – starego, chorego, umierającego oraz świętego człowieka. Król, który zmartwił się wizją utraty swego syna, wychowywał go w ogromnym pałacu i ogrodach, gdzie nie mieli prawa mieszkać starzy i chorzy ludzie. W ten sposób starał się go odgrodzić od bólu i cierpienia.

Młodość

Moment zwrotny w życiu Siddharta nastąpił w wieku 29 lat. Usłyszał pieśń, która skłoniła go do poznania świata poza murami. Król starannie przygotował tę jego pierwszą podróż ale Budda zobaczył starego człowieka opierającego się na lasce, zobaczył człowieka chorego jak i człowieka zmarłego. Na koniec spotkał mnicha w żółtym ubraniu z ogoloną głową, proszącego o łaskę.

Przepełniony bólem po trzech pierwszych znakach Gautama uświadomił sobie, że życie podlega starości, chorobie i śmierci. Czwarty znak pokazał mu możliwość pokonaniu wszystkich tych stanów i natchnął go na pozostawienie starego przyjaznego świata, aby odnaleźć drogę do wybawienia z cierpienia. W środku nocy książę zostawił swoją żonę z nowonarodzonym synem i rozpoczął życie podróżującego mnicha. Dołączył do grupy pięciu ascetów i przez sześć lat praktykował nadmierny ascetyzm. Dopóki prawie nie umarł. Uświadomiwszy sobie bezsensowność ascetyzmu, zostawił ten tryb życia, aby odnaleźć własną drogę oświecenia. Pozostałych pięcioro ascetów odrzuciło go i odeszło od niego.

Dalsze losy

Budda-Oswiecony-Nauczyciel-buddyzm

Pewnego dnia córka chłopa nakarmiła Gautamę ryżem z mlekiem, co dało mu siły. Po jedzeniu usiadł pod drzewem figowym i postanowił, że nie odejdzie z tego miejsca, dopóki nie osiągnie oświecenia. Drzewo to otrzymało nazwę Bo (pochodzi od słowa Bodhi -oświecenie). W trakcie medytacji Mara (wcielenie zła) kusił Gautamę tak samo, jak szatan kusił Jezusa na pustkowiu. Z polecenia Mary piękne tancerki i boginie próbowały uwieść go, potem pojawiły się straszne demony, które straszyły Gautamę gorącymi kamieniami i mrokiem. Ale Gautama pozostawał niewzruszony. Na koniec Mara poddał w wątpliwość, czy Gautama ma prawo szukać w ten sposób oświecenia. W odpowiedź Gautama dotknął ziemię, która odpowiedziała: “Świadczę!”. Po czym Mara znikł.

Resztę nocy Gautama pozostał w głębokiej medytacji, w stanie samadhi a potem osiągnął oświecenia. Wydarzyło się to w czasie majowej pełni w 528 r. p.n.e. Gautama miał wtedy 36 lat. W stanie oświecenia Budda poznał Cztery Szlachetne Prawdy, które stały się podstawą jego nauczania. Po tym wyruszył do Benares, gdzie spotkał się z pięcioma ascetami i wygłosił przed nimi swoje pierwsze kazanie, w którym opowiedział, że poznał – Cztery Szlachetne Prawdy, Drogę Nieskończoności i Drogę Środkową.

Mnisi zostali pierwszymi członkami jego komuny. Gautama założył sanghu (komunę), które wkrótce liczyła ponad 12000 zwolenników. Kiedy Budda osiągnął 80 lat, jeden z jego oddanych zwolenników Czunda, nie wiedząc o tym, podał mu zatrute jedzenie. Budda zachorował. Zastanawiając się nad tym, jak nie urazić tego człowieka, Budda prosił przekazać mu, że ze wszystkich potraw, które kiedykolwiek zjadł tylko dwie stanowiły największe błogosławieństwo: pierwsze, które otrzymał przed oświeceniem, a drugie, które otrzymał od Czunda i które otworzyło mu drzwi do uwolnienia.

Przed śmiercią Budda powiedział: “Oto mogę umrzeć szczęśliwy, nie zatrzymałem ani jednej nauki w zamkniętej dłoni. Cokolwiek może wam przynieść pożytek już wam dałem. Nie wierzcie w ani jedno słowo tylko dlatego, że wypowiedział je Budda, Lecz sprawdzajcie rzeczy sami; bądźcie swoimi własnymi nauczycielami-przewodnikami.” Gautama dokonał przejścia w dniu majowej pełni około 483 r. p.n.e.

Podstawowe informacje o Buddyzmie

Nauki Buddy stały się duchową inspiracją dla wielu pokoleń wschodu a z czasem również dla wielu ludzi zachodu. Zaowocowało to powstaniem ogólnoświatowej religii zwanej Buddyzmem , liczącej obecnie około pół miliarda wyznawców. W naukach wschodu przyjmuje się, że Buddą jest każdy, kto osiągnął stan nirwany, rozumiany jako wyzwolenie ostateczne od przemian żywotów (reinkarnacji), od pragnień, namiętności i iluzji. Jest to osiągnięcie niezmiennego stanu spokoju i prawdy absolutnej. Dlatego też można powiedzieć, że Budda jest wcieleniem siły oświeconego umysłu Nauki Buddy pierwotnie były przekazywane w formie ustnej, dopiero w I wieku spisano pierwsze księgi. Z czasem pojawiły się różne kierunki i odłamy.

Uogólniając, można powiedzieć, że Buddyści nie wierzą w żadnego wiecznego Boga, ale też nie przeczą istnieniu Boga czy duszy. Uznają wiele przemijających bóstw. Wierzą, że świat nie został stworzony a rozwinął się sam. Uznają prawo niestałości i zmienności wszystkiego we wszechświecie.

Wierzą, że nie ma śmierci ale jednocześnie uważają, że jest jedno życie, które ciągle zmienia się w formie, choć każda forma musi umrzeć. Człowiek zdobywa zbawienie własnymi siłami, dzięki przebudzeniu i oświeceniu. Po czym jego duch wznosi się i staję się nieziemską, długowieczną istotą żyjącą w wyższych światach. Buddyzm nie uznaje żadnego nieomylnego autorytetu, oprócz autorytetu własnej jednostki.

Stosunek Buddyzmu do innych religii

Budda-Oswiecony-Nauczyciel-figurki

Wobec innych religii i filozofii zachowana jest najwyższa tolerancja, albowiem nikt nie ma prawa ingerować w drogę drugiego człowieka. Zgodnie z nauką Buddy nic nie trwa wiecznie. Natomiast ludzie przywiązują się do wielu rzeczy i zjawisk, co stanowi ich główne źródło cierpienia. Budda z własnego doświadczenia wysnuł naukę, która ma nam pomóc w ostatecznym wyzwoleniu się od cierpienia. Nauczał czterech Szlachetnych Prawd – wszechobecności cierpienia; przyczyn cierpień jako błędnie sprecyzowanych pragnień; konieczności usunięcia tych pragnień; Szlachetnej Ośmiorakiej Ścieżki samo rozwoju, która prowadzi do kresu cierpienia.

Uczył też, że należy opanować tzn. wyzbyć się nienawiści i namiętności. Zdobywać natomiast się trzeba na nieustanne przebaczenie i przestrzeganie praw. Na przykład praw obejmujących zakaz zabijania, kradzieży, kłamstwa, niedozwolonych stosunków płciowych i picia napojów upajających. Istotą buddyzmu, jak powiedział sam Budda jest: Od wszystkich grzechów stronić, Cnotę osiągać, Serce oczyścić. Uczył także, że nie powinno się wierzyć w to, co mówią mędrcy, dopóki nie uzgodni się tego ze swoim rozumem.

To już tyle na temat “Budda – Oświecony Nauczyciel”. Jeśli interesujesz się tematyką i rozwojem duchowym, zachęcamy do obejrzenia poniższego filmiku o Telepatii Duchowej.

"Rozmowy z Mistrzami" – One Energy TV

Czy strona była dla Ciebie pomocna?

0 / 5 Ilość głosów: 0

Ocena strony:

Powiązane posty

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *