Wiersze o Miłości

Życie – Teresa Dylak

Krople na szybie obudzone do życia,
Tańczą zwinnie swój taniec bycia.

Przemieszczając się na szybie zgrabnie,
Nie martwią sie, która z nich spadnie.
Nie martwią sie, co się z nimi stanie,
Przy wichrze czy huraganie.

Niektóre, nabierając rozpędu,
Pociągają kolejne z rzędu.
Te co na drodze się ustawiły,
Oczekując jakby tej siły.

Żeby sie mogły włączyć w strumienie,
Zwiększając ich szybkość i brzemienie.
Niektóre na bok odskoczą jak na drugi rządek, 
Tworząc nowego strumienia początek.

Razem w jednym kierunku podążają,
Mocą grawitacji się opuszczają.
Jak kryształy nigdy nie szlifowane,
Świecą się ich kontury jak zaczarowane.

Mieniąc się w swoim odblasku uznają,
Że wszystkie taką samą wartość mają.
Różne są wymiarami, to zaś nie dowodzi,
Że każda z innej materii pochodzi.

Pomagając sobie na drodze spływają,
Szczęśliwe i radosne do źródła wracają.
Wiedzą, że po tym krótkim tańcu,
Połączą się wszystkie na samym krańcu. 

Teresa Dylak
tomik wierszy „Nadszedł czas”

Powrót do listy

Powiązane posty

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.