Rozmówki o miłości – Roman Lassota

Pomówmy dziś o MIŁOŚCI, co w każdym sercu gości,
jakie emocje rozpala, gdy nam jest bliska czy z dala.
Jak ją odbierasz bezwiednie, rano wieczorem czy we dnie,
Czego jest ona przyczyną, a może bodźcem lub drwiną?

Co w niej jest znowu takiego pięknego, ulotnego,
niby jest taka skrzydlata, a niezłe figle nam płata.
Potrafi być gniewna, jedyna, kapryśna jak balerina,
przybiera sobie kształt różny, kolor i zapach usłużny.

Dama to z Niej przemożna, więc może lepiej z ostrożna?
tu błyśnie, tam zagra na flecie, ma cechy na skroś kobiece.
Czasem jak błyskawica świat nam rozwali w kawałki,
to znów ukołysze, przytuli, to wcale nie przechwałki.

Chodź nieraz okrutnie swawoli i jest przyczyną niedoli,
to jednak za chwilę powróci i nas rozweseli do woli.
Żar w sercu potrafi rozpalić i lotne skrzydła przypina,
a w nocy spać nie daje, lecz czy to na pewno jej wina?

Nieraz zakuwa w kajdany, boleści w całym ciele,
mój Boże Ukochany, czy ja nie cierpię zbyt wiele?
Przecie dla Ciebie to czynim, okrutne znosząc katusze,
to Ciebie pragną najbardziej nasze zbolałe Dusze!

Poranki nam rozjaśniasz, mienisz w kolorach tęczy,
nie straszne nam pożogi, czy ciemnych sił otmęty.
Myślą do Ciebie wracamy, jesteśmy tu nie pierwsi,
cudowne w niebyt odloty, te falujące piersi …

Światłem bywasz serdecznym i przez rozstaje prowadzisz,
by nigdy nikt nie zabłądził, o kamień nie zawadził.
Ludzkość do siebie nakłaniasz i głosisz ŻYCIA ZASADĘ˜,
by uznać CIĘ˜ –SIŁĄ NAJWIĘ˜KSZĄ, a nie podłość i zdradę.

Tyś jest Symfonią Życia, Twym wielbicielem się staję,
nigdy Cię nie odrzucę i na to me słowo Ci daję.
O Pani Moja Przepiękna, Bogini moich wzruszeń,
Tak dłużej być nie może, z Tobą od dzisiaj być muszę.

Roman Lassota – z inspiracji Przewodników Duchowych
12.02.2009r.

P.S. Dla zakochanych

Więc jeśli zostaniesz ugodzona pociskiem Amora,
nie wpadaj w panikę, nie pędź do doktora,
w oku blask niezwykły, leciutko stąpa noga,
to szczególny prezent dany Ci od BOGA!