Przebaczenie ...

Przebaczenie

   Gdy wyrzuty masz sumienia,
   Zacznij od przebaczenia.
   Uspokoisz swoją duszę,
   Znikną katorgi, katusze.

   Uczucia dziećmi twy myśli są,
   Do ciebie wyłącznie należą.
   Innych nie możesz obwinniać, choć usiłujesz,
   Za myśli które sam produkujesz.

   Jeśli się czujesz skrzywdzony,
   Albo przez kogoś potępiony,
   Wyrasta to najpierw w twej głowie,
   O czym nawet ten ktoś nie wie.

   Ten ktoś myśli ma swe własne,
   Uczucia z tego też jasne.
   Nie słuchaj oskarżeń bliźniego,
   On z głową twoją nie ma nic wspólnego.

   Przebacz jemu bo on jest nie winny,
   Temu co twoje myśli stworzyły.
   On niczym ci nie zagraża,
   Zobaczyć to strach ci przeszkadza.

   Gdy przebaczenie zastosujesz,
   Inaczej od razu się poczujesz.
   Nie zapominaj by z tej racji,
   Przekazać sprawę do Wyższej Instancji.

   Strach nas często z nóg wali,
   Jest silniejszy niż stu drwali.
   Dech nam zapiera, rozum odbiera,
   Zmusza do różnych rzeczy, cholera.

Przebaczenie strach neutralizuje,
Czasami nawet próbuje.
Wyrwać go jak chwasta z korzeniem,
Uwalniając nas od brzemień. 

   Niektóre chwasty są uciążliwe,
Na przykład mleczak jest taki żywy.
Pracy kosztuje wiele i potu,
Jak z nim sobie poradzisz to nie ma powrotu.

W ogródku myśli, kwiaty plantujesz,
Jesteś pogodny, życiem się radujesz.
Jak spotkasz brata na swojej drodze,
To widzisz jasność taką jak w tobie.
  

Teresa Dylak

Dodaj komentarz